Menu
Wyszukiwarka
Odwiedziny strony
Naszą witrynę przegląda teraz 1 gość| Badania |
|
Elektrokardiograficzny test wysiłkowy(próba wysiłkowa) Test wysiłkowy może być wykonany na bieżni ruchomej lub ergometrze rowerowym. Badanie wykonuje się w celu wyjaśnienia przyczyny występowania bólów w klatce piersiowej, u osób z rozpoznaną chorobą wieńcową w celu oceny zaawansowania choroby i/lub efektów jej leczenia, u pacjentów po przebytym zawale serca w celu ustalenia stopnia zagrożenia nagłymi incydentami sercowymi, u chorych z wykonaną angioplastyką wieńcową(z lub bez implantacji stentów), po zabiegu pomostowania wieńcowego(by-pass), w celu oceny kontroli ciśnienia tętniczego oraz w diagnostyce zaburzeń rytmu serca występujących w czasie wysiłku. Test wysiłkowy nie jest testem wytrzymałościowym. Czas trwania oraz wykonana praca ustalana jest indywidualnie, a zależna jest od wieku, wagi, wzrostu oraz wskazań do wykonania testu wysiłkowego. Test wysiłkowy na bieżni ruchomej Test wysiłkowy na bieżni ruchomej polega na chodzeniu po taśmie, która co kilka minut zwiększa tępo przesuwu i stopień nachylenia. Pacjent połączony jest z bieżnią za pomocą 10 jednorazowych elektrod naklejonych na przednią część klatki piersiowej. Elektrody te połączone są z bieżnią przewodami, natomiast bieżnia połączona jest z systemem komputerowym i monitorem, na którym w czasie badania rejestrowany jest zapis krzywej EKG oraz inne parametry oceniane przez lekarza wykonującego badanie. Jeśli w czasie testu pacjent źle się poczuje lub nie będzie w stanie dalej wykonywać testu to może sam zatrzymać bieżnię przyciskiem, który znajduje się na bieżni w widocznym i dostępnym dla pacjenta miejscu(np. na poręczy).   Test wysiłkowy wykonany na ergometrze rowerowym przypomina jazdę na rowerze. Pacjent początkowo pedałuje swobodnie , a następnie co kilka minut zwiększa się opór stawiany przez ergometr, tak aby pacjent musiał używać coraz większej siły. Podobnie jak przy teście wysiłkowym wykonywanym na bieżni pacjent połączony jest z urządzeniem za pomocą 10 jednorazowych elektrod naklejonych na przednią część klatki piersiowej.
Wskazówki dla pacjenta przed wykonaniem próby wysiłkowej -Pacjent 3 godziny przed wykonaniem testu nie powinien palić papierosów -Bezpośrednio przed próbą pacjent nie powinien spożywać posiłku ,pić mocnej kawy czy herbaty. -Dotychczas przyjmowane leki należy przyjąć lub odstawić w zależności od decyzji lekarza kierującego na badanie. -Pacjent powinien unikać nadmiernego wysiłku fizycznego przed wykonaniem próby wysiłkowej Test wysiłkowy wykonany na ergometrze rowerowym przypomina jazdę na rowerze. Pacjent początkowo pedałuje swobodnie , a następnie co kilka minut zwiększa się opór stawiany przez ergometr, tak aby pacjent musiał używać coraz większej siły. Podobnie jak przy teście wysiłkowym wykonywanym na bieżni pacjent ma przyklejone 10 jednorazowych elektrod do których przyczepione są przewody łączące je z systemem komputerowym. Dzięki temu lekarz obserwuje na monitorze ciągły zapis EKG oraz jego analizę. Jeśli pacjent w czasie badania źle się poczuje lub nie będzie w stanie dokończyć testu to w każdej chwili może przerwać badanie poprzez zaprzestanie pedałowania. 24-godzninne monitorowanie EKG metodą Holtera(Holter EKG) Badanie wykonuje się u osób z podejrzeniem występowania zaburzeń rytmu serca, u pacjentów z rozpoznanymi zaburzeniami rytmu serca w celu oceny skuteczności ich leczenia, do oceny pracy stymulatora serca(rozrusznika), kardiowertera-defibrylatora, a także w celu diagnostyki omdleń o podłożu kardiologicznym. Urządzenie służące do wykonania tego badania jest wielkości małego notatnika. W zależności od modelu urządzenia może mieć on 10 lub 7 przewodów przyczepionych do elektrod naklejonych na przednią część klatki piersiowej pacjenta. Tak połączone urządzenie wkładane jest do specjalnego pokrowca i przypinane do paska. Pacjent przez 24 godziny(niekiedy zaleca się 48-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera)nie odłącza urządzenia. Wtedy zapis krzywej EKG jest rejestrowany na karcie pamięci znajdującej się wewnątrz Holtera. Urządzenie ma przycisk służący do sygnalizowania dolegliwości występujących w czasie badania np. uczucia przyspieszonego rytmu serca czy kołatania serca. W przypadku odklejenia się elektrody należy przykleić ją w tym samym miejscu i wzmocnić plastrem. Jeśli od elektrody odłączy się przewód należy ponownie ją połączyć(połączenie typu zatrzaskowego).  Wskazania do monitorowania holterowskiego -Zaburzenia rytmu serca -Utraty przytomności -Diagnostyka choroby niedokrwiennej serca Holter ciśnieniowy(ABPM)  Badanie wykonuje się u osób z podejrzeniem nadciśnienia tętniczego, u pacjentów z tzw. „nadciśnieniem białego fartucha”, a także u pacjentów z rozpoznanym nadciśnieniem w celu oceny skuteczności leczenia. Badanie polega na 24-godzinnym pomiarze ciśnienia tętniczego oraz tętna. Pomiary wykonywane są co kilka lub kilkanaście minut- częstotliwość pomiarów uzależniona jest od zaleceń lekarza. Pacjent ma założony mankiet na przedramieniu, który połączony jest przewodem z małym urządzeniem(wielkości małego notesu)umocowanym na pasku. Pacjent przez 24-godziny nosi urządzenie rejestrujące pomiary ciśnienia tętniczego na karcie pamięci. Po tym czasie zgłasza się do poradni/gabinetu w celu odczytania badania. USG tętnic dogłowowych
 USG tętnic dogłowowych pozwala na ocenę naczyń dostarczających krew do mózgu i ustalenie czynników ryzyka chorób naczyniowych mózgu(udarów). Badanie pozwala ocenić grubość błony wewnętrznej i środkowej naczynia(IMT), a także obecność blaszek miażdżycowych i ich strukturę. Rozpoznanie miażdżycy tętnic dogłowowych i włączenie odpowiedniego leczenia pozwala na zmniejszenie ryzyka wystąpienia udaru mózgu. W zależności od stopnia zwężenia naczynia stosuje się leczenie farmakologiczne, angioplastykę lub operacyjne(endarterektomia). Do badania pacjent odsłania szyję, ściąga łańcuszki i układa się na plecach z głową odgiętą do tyłu. Lekarz przykłada do szyi pacjenta przykłada sondę pokrytą żelem i przesuwa ją po lewej i prawej stronie szyi. Sonda rejestruje obrazy, które są wyświetlane na ekranie ultrasonografu(aparatu do wykonywania badań USG)i oceniane przez lekarza badającego. Badanie jest bezbolesne, bezpieczne dla osób w każdym wieku, bezpieczne dla kobiet w ciąży, zaletą badania jest również możliwość wielokrotnego powtarzania badania. Wskazania do USG tętnic dogłowowych: -przebyty udar mózgu, -przejściowe epizody niedokrwienia trwające <24 godzin (TIA), -nagłe kilkuminutowe zaniewidzenia na jedno oko (amaurosis fugax) -zawroty głowy -zaburzenia widzenia -dyzartria i inne objawy niedokrwienia struktur mózgu -asymetria tętna na tętnicach promieniowych lub różnica ciśnienia skurczowego na tętnicach ramieniowych, zwłaszcza >20 mmHg, lub chromanie kończyny górnej -szmer skurczowy nad tętnicą szyjną lub okolicą nadobojczykową -planowane duże operacje chirurgiczne, zwłaszcza naczyniowe(CABG, tętniak aorty) -stan po interwencyjnym leczeniu tętnic łuku aorty(CAS, endarterektomia szyjna – CEA) – ocena wyników leczenia.
USG żył
Wskazania: -Ostre i przewlekłe bóle, drętwienie, "ociężałość" i obrzęki kończyn dolnych. -Zwiększenie obwodu kończyny. -Zakrzepica i zespoły pozakrzepowe. -Żylaki powierzchowne i głębokie. -Zatorowość płucna
USG tętnic kończyn dolnych
Badanie wykonuje się u pacjentów z podejrzeniem procesu miażdżycowego w zakresie tętnic kończyn dolnych. Miażdżyca tętnic kończyn dolnych objawia się występowaniem bólu kończyn(najczęściej łydek) w czasie chodzenia(chromanie przestankowe), oziębieniem kończyn, mrowieniem, zblednięciem, brakiem owłosienia kończyn oraz brakiem wyczuwalnego tętna na tętnicy grzbietowej stopy lub tętnicy piszczelowej tylnej. Wczesna diagnostyka i leczenie miażdżycy tętnic kończyn pozwala na uniknięcie ciężkich powikłań tej choroby takich jak: zabiegi operacyjne na tętnicach czy też przy zaawansowanej chorobie amputacja kończyn. Do badania pacjent rozbiera się od pasa w dół pozostając w bieliźnie i układa się na plecach . Lekarz przykłada głowicę z nałożonym żelem i przesuwa ją wzdłuż przebiegu naczyń(kolejno na prawej i lewej kończynie). Badanie powinno być wykonane na obu kończynach. Następnie pacjent układa się na brzuchu. Rejestrowane przez sondę obrazy wysyłane są do ultrasonografu i wyświetlane na jego ekranie. Lekarz oglądając obrazy zarejestrowane przez sondę ocenia budowę naczyń, ich drożność i czynność. Badaniem można rozpoznać obecność blaszek miażdżycowych oraz ocenić ich strukturę i stopień zwężenia naczynia. Badanie jest bezbolesne, bezpieczne dla osób w każdym wieku, bezpieczne dla kobiet w ciąży, zaletą badania jest również możliwość wielokrotnego powtarzania badania. Główne wskazania: -Miażdżyca. -Zespoły bólowe, drętwienie i marznięcie kończyn dolnych. -Ostre i przewlekłe zespoły niedokrwienia (chromanie przestankowe). -Tętniaki. -Przetoki tętniczo-żylne
EKG(elektrokardiogram) 
Jest to krótki zapis czynności elektrycznej serca. Pozwala na wykrycie zaburzeń rytmu serca i przewodnictwa, pomocne jest także w diagnostyce bólu w klatce piersiowej, kołatań serca, przyspieszonego lub wolnego rytmu serca oraz omdleń. Jest jednym z ważniejszych badań w rozpoznawaniu świeżego lub przebytego zawału serca. Badanie jest bezbolesne i dostępne w większości przychodni czy też gabinetów kardiologicznych. Badanie wykonuje pielęgniarka lub technik medyczny. Polega ono na przyłożeniu elektrod klipsowych na każdej kończynie oraz mniejszych elektrod przyssawkowych na przedniej ścianie klatki piersiowej(6 elektrod). Badanie przeprowadza się w pozycji leżącej, pacjent powinien być rozebrany do pasa aby można było przyłożyć elektrody. W czasie wykonywania zapisu pacjent powinien być rozluźniony(napięcie mięśni wprowadza zakłócenia w zapisie). Badanie trwa kilka minut. Pacjent dostaje wydruk zapisu elektrokardiograficznego, z który powinien zgłosić się do lekarza. Wynik badania może opisać tylko lekarz. Stymulacja przezprzełykowa przedsionków
 Jest to badanie oceniające czynność elektryczną serca. Badanie wykonuje się w celu wykrycia nadkomorowych zaburzeń rytmu serca(np. nawrotnego częstoskurczu węzłowego), w celu kwalifikacji do wszczepienia stymulatora serca oraz może służyć jako badanie diagnostyczne w CHNS(np. u pacjenta który nie jest w stanie wykonać wysiłku fizycznego). W niektórych arytmiach stymulację przezprzełykową można stosować również jako zabieg terapeutyczny i umiarawiać zaburzenia rytmu. W dniu badania pacjent musi pozostawać na czczo. Lekarz znieczula gardło środkiem znieczulającym w aerozolu. Badanie wykonuje się w pozycji leżącej. Do badania używa się cienkiej(3mm) elektrody której początek wprowadzany jest do przełyku na długość około 35cm(czyli do miejsca w którym serce przylega do przełyku). Drugi koniec elektrody połączony jest z urządzeniem wysyłającym i rejestrującym impulsy elektryczne. Wysyłane impulsy pacjent odczuwa jako krótkotrwałe lekkie szczypanie lub pieczenie. Badanie trwa kilkanaście minut, jest ono bezpieczne, może być wykonywane wielokrotnie niezależnie od wieku pacjenta. Należy pamiętać, że około 3 godz. Po badaniu nie zaleca się spożywania posiłków-zapobiega to zachłyśnięciu lub poparzeniu ponieważ gardło nadal jest znieczulone. Koronarografia
Koronarografia jest badaniem pozwalającym na ocenę tętnic wieńcowych (tętnic, które zaopatrują mięsień serca w krew). Jeśli tętnice są zwężone(przez złogi miażdżycowe)rozwija się choroba wieńcowa. Jeśli dojdzie do zamknięcia się choćby jednej z tych tętnic do dochodzi do martwicy-zawału mięśnia serca. Badanie polega na nakłuciu tętnicy udowej(niekiedy wkłucie wykonuje się na kończynach górnych- nakłuwa się tętnicę promieniową lub łokciową)i wprowadzeniu cienkiego cewnika do serca. Przez cewnik wpuszczany jest płyn-kontrast rentgenowski. Przechodzenie kontrastu przez serce i naczynia wieńcowe jest wyświetlane na ekranie aparatu rentgenowskiego. W tedy lekarz wykonujący badanie ocenia tętnice wieńcowe pod kątem ich zwężenia lub zamknięcia.. Badanie wykonuje się w specjalistycznych ośrodkach kardiologicznych w Pracowni Hemodynamiczniej. Koronarografia jest badaniem wykonywanym przez wysoko wykwalifikowany zespół lekarsko-pielęgniarski. TEST POCHYLENIOWY (TILT TEST) Test wykonuje się u osób, u których wystąpiło omdlenie, zasłabnięcie lub utrata przytomności. Badanie wykonuje się w celu diagnostyki podłoża kardiologicznego tych zdarzeń. W dniu badania pacjent pozostaje na czczo oraz jest po całonocnym wypoczynku. Do żyły zakładane jest wkłucie (wenflon), a pacjent przyłączany jest do monitora EKG . Jeżeli pacjent stosuje leki to o ich zażyciu w dniu badania decyduje lekarz. Lekarz informuje pacjenta o możliwości wystąpienia omdlenia w czasie badania. Badanie wykonywane jest w dwóch etapach. W pierwszym etapie pacjent ułożony jest na stole na plecach w pozycji poziomej i przypięty jest pasami. W tej pozycji znajduje się przez 10-20 minut. W tym czasie mierzone jest ciśnienie tętnicze krwi oraz tętno. W drugim etapie stół jest unoszony pod kątem 60-70 stopni. Ten etap trwa około 20-45 minut. U osób z zaburzeniami regulacji krążenia dochodzi do omdlenia, zasłabnięcia lub utraty przytomności. W tym etapie również mierzone jest ciśnienie tętnicze krwi oraz tętno(parametry te również mają znaczącą rolę w diagnostyce zaburzeń regulacji krążenia). Niekiedy podawana jest do jamy ustnej nitrogliceryna w aerozolu lub izoprenalina dożylnie w celu wywołania niektórych objawów
Badania izotopowe serca
Badanie wykonuje się po wprowadzeniu do krwiobiegu izotopów promieniotwórczych - technetu-99m lub talu-201. Bada się przepływ znacznika przez serce i/lub naczynia, gromadzenie się izotopu w mięśniu sercowym, zachowanie się w jamie lewej komory serca krwi znakowanej izotopem. Badanie wykonuje się przy pomocy urządzeń zwanych gammakamerami, sprzężonych z systemem komputerowym. -Scyntygrafia perfuzyjna mięśnia sercowego pozwala na nieinwazyjną ocenę ukrwienia mięśnia sercowego w czasie wysiłku i w stanie spoczynku. Badanie informuje o wielkości, lokalizacji i odwracalności ognisk niedokrwiennych mięśnia lewej komory serca. W nietypowych zawałach mięśnia sercowego lokalizuje strefę niedokrwienia. -Badanie pierwszego przejścia Ocenia czynność (frakcję wyrzutową) lewej i prawej komory serca oraz wielkość przecieku krwi między jamami serca w ubytkach przegrody międzyprzedsionkowej, międzykomorowej oraz w przetrwałym przewodzie tętniczym (przewodzie Botalla). Badanie to ocenia frakcję wyrzutową lewej komory (objętość krwi wyrzucanej z lewej komory serca w wyniku jej skurczu) jako całości, a także regionalne wahania frakcji wyrzutowej zależne od stopnia upośledzenia ruchomości ściany lewej komory serca, głównie u chorych po przebytym zawale serca. -Scyntygrafia ognisk zawału mięśnia sercowego Badanie to lokalizuje miejsce oraz wielkość ognisk zawałowych na podstawie wychwytu w strefie martwicy izotopów fosforanowych. Pacjenci przed badaniem perfuzji mięśnia sercowego powinni być na czczo. Powinni również zabrać ze sobą śniadanie oraz 1/2 litra mleka. Izotop podaje się dożylnie przez cewnik żylny (wenflon), w określonym czasie przed wykonaniem właściwych pomiarów scyntygraficznych. Pacjent nie musi być rozebrany do badania, powinien natomiast usunąć większe metalowe przedmioty (monety w kieszeniach, metalowe broszki, klamry pasków), mogące przysłaniać obraz. -Scyntygrafia perfuzyjna mięśnia sercowego Pierwszego dnia wykonuje się próbę wysiłkową na cykloergometrze (rowerze) lub bieżni i w czasie największego wysiłku podaje się dożylnie izotop (technet-99m-MIBI). Drugiego dnia wykonuje się badanie w spoczynku, w pozycji leżącej. Wykonuje się rejestrację projekcji przedniej, lewoskośnej i bocznej. W ośrodkach medycznych dysponujących gammakamerą rotującą (SPECT) głowica aparatu wykonuje obrót wokół ciała pacjenta. W tym przypadku pacjent w czasie badania leży nieruchomo, a rejestrację różnych projekcji uzyskuje się poruszając głowicą aparatu. Czas pomiaru trwa 20-40 min., w zależności od typu aparatu. -Badanie pierwszego przejścia W czasie badania pacjent leży. Rejestrację wykonuje się w projekcji lewoskośnej, radioznacznik podaje się pod aparatem bezpośrednio przed wykonaniem pomiarów scyntygraficznych. Czas pomiarów wynosi około 2 min. -Scyntygrafia ognisk zawału mięśnia sercowego W czasie badania pacjent leży. Rejestrację wykonuje się w projekcji przedniej, lewoskośnej i bocznej. Pacjent leży nieruchomo również w czasie rejestracji wyników. Radioznacznik podaje się 1 godzinę przed wykonaniem pomiarów scyntygraficznych. Czas pomiarów wynosi około 10 min. -Wentrikulografia izotopowa (badanie bramkowe) W czasie badania pacjent leży. Rejestrację wykonuje się w projekcji przedniej. Radioznacznik podaje się pod aparatem bezpośrednio przed wykonaniem pomiarów scyntygraficznych. Czas pomiarów wynosi około 2 min. Zaraz po badaniu należy wypłukać z organizmu resztki izotopu poprzez wypicie 0,5-1 litra płynów obojętnych. Badanie może być powtarzane wielokrotnie. Wykonywane jest u chorych w każdym wieku. Nie może być wykonywane u kobiet w ciąży i w okresie laktacji. Należy unikać wykonywania badania u kobiet w II połowie cyklu miesięcznego, u których zaistniała możliwość zapłodnienia. Wskazania do wykonania scyntygrafii -Choroba wieńcowa, zwłaszcza w przygotowaniu do zabiegu przęsłowania wieńcowego (by-passu) lub angioplastyki wieńcowej -Nietypowe formy zawału mięśnia sercowego. -Elektrokardiograficzne i/lub biochemiczne trudności diagnostyczne zawału mięśnia sercowego -Ocena przecieków krwi między komorami/przedsionkami serca, zwłaszcza w kwalifikacji dzieci do zabiegów kardiochirurgicznych w ubytkach przegrody międzykomorowej i międzyprzedsionkowej lub przetrwałym przewodzie Botalla. -Ocena frakcji wyrzutowej obu komór serca (objętość krwi wyrzucanej z lewej i prawej komory serca w wyniku ich skurczu). -Pozawałowe zaburzenia ruchomości ściany lewej komory (akineza,hipokineza, dyskineza).
USG serca (Echokardiografia) Echokardiografia jest badaniem, w którym uzyskuje się obrazy ruchomych struktur serca(komór, zastawek, przedsionków, dużych naczyń)poprzez zastosowanie zjawiska odbijania się fal ultradźwiękowych (niesłyszalnych dla ludzkiego ucha)od tkanek serca. W czasie echokardiografii dzięki zastosowaniu zjawiska Dopplera możliwe jest również badanie i kolorowe obrazowanie prędkości przepływu krwi w sercu i naczyniach.
Aparatura do wykonywania USG serca złożona jest z dwóch części: głowicy wysyłającej i odbierającej odbite fale ultradźwiękowe,  oraz ultrasonografu, który działa jak komputer o wielkiej mocy obliczeniowej i przetwarza olbrzymią ilość danych na obrazy serca widoczne na ekranie. Proszę dodać foto 092 i 162 Fale ultradźwiękowe docierają do narządów wewnętrznych, które w różny sposób pochłaniają lub odbijają wiązkę ultradźwięków, co po analizie komputerowej odbierane jest jako ciąg ciemniejszych lub jaśniejszych punktów. Zebrane razem na monitorze tworzą zarys badanego narządu. USG serca jest badaniem bezbolesnym i nieinwazyjnym. Badanie USG serca można wykonywać wielokrotnie u osób w każdym wieku(również u kobiet w ciąży). Badanie wykonuje w celu oceny budowy oraz czynności serca, a także w celu oceny stosowanego leczenia farmakologicznego bądź zabiegów chirurgicznych wykonanych na sercu.
Pacjent przed badaniem może spożywać posiłki i napoje. Przygotowanie do badania polega jedynie na rozebraniu się do pasa i ułożeniu się na plecach lub boku z uniesioną ręką za głowę. W czasie badania lekarz przykłada do klatki piersiowej pacjenta sondę pokrytą żelem. Przesuwa ją nad poszczególnymi częściami serca. Badanie trwa od kilkunastu do kilkudziesięciu minut . W tym czasie lekarz wykonujący badanie ogląda na monitorze echokardiografu obrazy rejestrowane przez sondę. W niektórych poradniach czy też gabinetach kardiologicznych pacjent również może oglądać badanie poprzez zastosowanie dwóch monitorów(jeden wbudowany w echokardiografie widoczny dla lekarza, drugi zamontowany np. na ścianie skierowany w stronę pacjenta). Na obu monitorach wyświetlany jest ten sam obraz rejestrowany przez jedną sondę. Rozróżnia się kilka odmian USG serca -echokardiografia przezklatkowa(badanie nieinwazyjne, sonda USG przykładana jest do ściany klatki piersiowej) -echokardiografia przezprzełykowa(badanie inwazyjne, w którym sonda USG wprowadzana jest do przełyku, podobnie jak przy gastroskopii). Badanie wykonywane jest w celu bardzo dokładnej oceny zastawek serca, przecieków wewnątrzsercowych i innych a także gdy badanie przezklatkowe było trudne technicznie lub nasuwało wątpliwości co do struktury i funkcji serca. W dniu badania pacjent pozostaje na czczo, lekarz znieczula tylną ścianę gardła środkiem znieczulającym w aerosolu. Do przełyku wprowadzana jest sonda, zadaniem pacjenta jest jej połykanie(badanie w odczuciach pacjenta podobne do gastroskopii). Sonda zostaje wprowadzona na głębokość około 20-30cm. W tym miejscu sonda znajduje się w najbliższej odległości od serca. Obrazy rejestrowane przez sondę wyświetlane są na ekranie echokardiografu i oceniane przez lekarza wykonującego badanie. Badanie wykonywane jest w pozycji leżącej, trwa kilkanaście minut. Pacjent powinien pamiętać o tym, że 3 godziny po badaniu nie powinien pić ani spożywać posiłków(3 godziny to czas jaki jest potrzebny aby całkowicie ustąpiło działanie znieczulenia gardła). Jeśli istnieją wskazania lekarz może podać środek uspokajający dożylnie w celu poprawienia pacjentowi komfortu badania. -echokardiografia obciążeniowa- ekwiwalent testu wysiłkowego. W czasie badania dożylnie podawany jest lek, który przyspiesza rytm serca oraz zwiększa jego kurczliwość. Następnie w USG serca ocenia się stopień ukrwienia serca i wykrywa jego niedokrwienie. Badanie wykonuje się u osób u których nie jest możliwe wykonanie testu wysiłkowego na bieżni lub ergometrze rowerowym(np. amputacja kończyn, niedawno przebyty zabieg wszczepienia endoprotezy stawu, trudności w poruszaniu) lub jeżeli wykonanie testu wysiłkowego nie rozstrzyga wątpliwości diagnostycznych. Badanie polega na dożylnym podaniu leku zwiększającego pracę serca(tak jak jest to podczas wysiłku fizycznego)i obserwowaniu sondą echokardiografu kurczliwości mięśnia serca. Pacjent ma założone wkłucie do żyły(tzw. wenflon)przez który podawany jest lek. Przygotowanie do badania polega jedynie na rozebraniu się do pasa i ułożenie się na plecach lub lewym boku z uniesioną lewą ręką za głowę. W czasie badania lekarz przykłada do klatki piersiowej pacjenta sondę pokrytą żelem, a do wkłucia podłączona jest strzykawka z drenem, przez który podawany jest lek. Lekarz przesuwa sondę na poszczególne części serca i ocenia jego kurczliwość. Badanie trwa około 30 minut. -echokardiografia kontrastowa Zastosowanie tej innowacyjnej techniki umożliwia nieinwazyjne badanie perfuzji mięśnia serca w opcji MCI(Myocardial Contrast Imaging)-obrazowanie perfuzji mięśnia serca w opcji power doplera z trigerowaniem EKG oraz RTCPI(Real-Time Coded Phase Inversion)do obrazowania perfuzji mięśnia serca w czasie rzeczywistym z wykorzystaniem zjawiska rozbijania pęcherzyków kontrastu(flash). Badanie takie wzmacniają diagnostykę choroby wieńcowej oraz są pomocne w kwalifikacji do zabiegów rewaskularyzacji. Dzięki zastosowaniu kontrastu badanie USG serca wraz z precyzyjnymi pomiarami frakcji wyrzucania lewej komory jest teraz dostępne nawet u bardzo trudnych pacjentów(czasami z powodu słabej penetracji tkanek przez ultradźwięki wykonanie klasycznego badania USG serca jest niemożliwe lub obarczone dużym błędem). W naszych poradniach stosujemy technikę LVCI(Left Ventricular Contrast Imaging)do obrazowania lewej komory w czasie rzeczywistym oraz oprogramowanie do badania naczyn z uzyciem kontrastów. Wskazania do wykonania USG serca:
|
