Najczęstszą przyczyną choroby wieńcowej jest miażdżyca(możliwe są również inne przyczyny choroby wieńcowej, ale występują one rzadziej i są to: skurcze tętnic wieńcowych, zapalenie tętnic, kiła i inne). Miażdżyca występująca w naczyniach wieńcowych powoduje zwężenie tych naczyń i tym samym zmniejsza dostarczanie tlenu z krwią do serca. Takie niedotlenienie mięśnia serca objawia się bólem zlokalizowanym za mostkiem. Początkowo bóle pojawiają się w czasie wysiłku, emocji, w czasie szybkiego marszu a także przy wchodzeniu po schodach. Ból może być zlokalizowany za mostkiem, między łopatkami, może promieniować do żuchwy lub lewej ręki. Często ból pojawia się przy wietrznej pogodzie, niskiej temperaturze otoczenia lub po spożyciu posiłku. Ból ma charakter piekący, gniotący, ściskający lub rozlany. Charakterystyczną cechą bólu wieńcowego jest jego ustępowanie po zaprzestaniu wykonywania wysiłku, a także kilka minut po zażyciu nitrogliceryny. W miarę postępu choroby bóle pojawiają się w spoczynku. Choroba wieńcowa jest główną przyczyną zawału serca. Nagłe pęknięcie blaszki miażdżycowej(np. pod wpływem stresu, bardzo dużego wysiłku fizycznego lub wysokiego ciśnienia tętniczego)powoduje tworzenie się w tym miejscu zakrzepu. Zakrzep zamyka światło naczynia dlatego serce jest niedokrwione i niedotlenione. Tworzy się wtedy obszar martwicy w sercu-ZAWAŁ.